Σύμφωνη με την εισαγγελική πρόταση εμφανίστηκε η έδρα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, ανακοινώνοντας την απόφασή της για την πολύκροτη υπόθεση της έκρηξης στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων. Το δικαστήριο επικύρωσε τις κατηγορίες για τους βασικούς εμπλεκόμενους, ενώ προχώρησε σε απαλλακτική κρίση για τον Νίκο Ρωμανό και τους Δ. Π. και Α.Κ. λόγω αμφιβολιών, υιοθετώντας το σκεπτικό ότι τα στοιχεία δεν ήταν επαρκή για την καταδίκη τους.

Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί την πρόταση της εισαγγελέως, η οποία είχε υποστηρίξει πως δεν προέκυψαν αδιάσειστα στοιχεία που να συνδέουν τους συγκεκριμένους κατηγορούμενους με την οργάνωση ή την κατασκευή του εκρηκτικού μηχανισμού. Με την απόφαση αυτή, το δικαστήριο έκλεισε τον κύκλο της ποινικής αξιολόγησης για τα πρόσωπα που είχαν βρεθεί στο κάδρο των αρχών μετά την αιματηρή έκρηξη του Οκτωβρίου, εστιάζοντας την ποινική ευθύνη στα πρόσωπα που κρίθηκαν ότι είχαν άμεση εμπλοκή στις δραστηριότητες της οργάνωσης.

Η Μαριάννα Μανουρά και η Δήμητρα Ζ. κρίθηκαν ένοχες για το σύνολο των κατηγοριών που τις βάρυναν, οι οποίες αφορούν τη συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση καθώς και τη διάπραξη τρομοκρατικών πράξεων. Η δικαστική απόφαση αναγνώρισε τη Μαριάννα Μανουρά ως υπαίτια για την προμήθεια και κατασκευή εκρηκτικών υλών, καθώς και για την πρόκληση της έκρηξης από την οποία προκλήθηκε κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές. Επιπλέον, της καταλογίστηκε η κατηγορία της διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, επισφραγίζοντας την πλήρη ενοχή της όπως αυτή περιγραφόταν στο κατηγορητήριο.

19 και 8 έτη οι ποινές κάθειρξης στις Μαριάννα Μ. και Δήμητρα Ζ.

Με την επιβολή πολυετών ποινών κάθειρξης ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Το δικαστήριο επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης 19 ετών στη Μαριάννα Μ. και 8 ετών στη Δήμητρα Ζ., υιοθετώντας πλήρως την πρόταση της εισαγγελέως ως προς το ύψος των ποινών, παρά τις εκκλήσεις της υπεράσπισης για την εξάντληση της επιείκειας του δικαστηρίου.

Η μάχη των ελαφρυντικών και η οριακή απόφαση

Κεντρικό σημείο της διαδικασίας αποτέλεσε η διελκυστίνδα μεταξύ εισαγγελικής έδρας και συνηγόρων υπεράσπισης για την αναγνώριση ελαφρυντικών περιστάσεων. Το δικαστήριο απέρριψε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου για τη Μαριάννα Μ., παρά την επιχειρηματολογία του Κώστα Παπαδάκη περί «έντιμης προσωπικής και κοινωνικής ζωής» και συμμετοχής σε κινήματα αλληλεγγύης.

Αντιθέτως, για τη Δήμητρα Ζ., το δικαστήριο έκανε δεκτό κατά πλειοψηφία το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη. Σημειώνεται ότι υπήρξε μειοψηφία του προέδρου, ο οποίος είχε τη γνώμη να απορριφθεί και αυτό το ελαφρυντικό. Η απόφαση αυτή ήταν και ο καταλύτης που οδήγησε στη σημαντική διαφοροποίηση των ποινών μεταξύ των δύο γυναικών.

Η εισαγγελική πρόταση και η «ποινικοποίηση του φρονήματος»

Η εισαγγελέας της έδρας υπήρξε καταπέλτης, υποστηρίζοντας πως η έλλειψη ποινικού μητρώου δεν αρκεί για την αναγνώριση σύννομου βίου σε υποθέσεις τρομοκρατίας. Σύμφωνα με το σκεπτικό της, η ένταξη σε μια τέτοια οργάνωση προϋποθέτει «μακρόχρονη προετοιμασία» που αναιρεί τη σύννομη πορεία της ζωής των κατηγορουμένων. Παράλληλα, απέρριψε την έννοια της καλής διαγωγής στη φυλακή, ζητώντας «σαφή μεταστροφή», η οποία κατά την κρίση της δεν αποδείχθηκε.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης (Παπαδάκης, Ραχιώτης, Παπαρρούσου, Καμπαγιάννης) αντέδρασαν, κάνοντας λόγο για ποινικοποίηση του φρονήματος και της πολιτικής ιδεολογίας. Υπογράμμισαν ότι η άρνηση αναγνώρισης της επιστημονικής και κοινωνικής προσφοράς των κατηγορουμένων (ειδικά για τη Δήμητρα Ζ. και τη στροφή στην καριέρα της) έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική του νόμου, ενώ τόνισαν ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα τις εκτίσουν στο ακέραιο, χωρίς δυνατότητα αναλογικότητας σε μεταγενέστερο στάδιο.

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ 24-4-2026 από directNEWS.gr πηγή:documentonews.gr