Logo

Υποκλοπές – Εισαγγελέας Αρείου Πάγου: Στο αρχείο θέτει τη μήνυση του στελέχους της ΕΥΠ, «όχι» στην κατηγορία της κατασκοπείας



 
 

Δεν ξανανοίγει την υπόθεση των υποκλοπών ο Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Ευάγγελος Μπακέλας, στα βήματα των προκατόχων του, αφού αποφάσισε να θέσει στο αρχείο τη μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβάλλει τον Σεπτέμβριο το εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ, Γιάννης Παπαδόπουλος.

Στο σκεπτικό του μάλιστα, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός κάνει αναφορά και στα δύο προηγούμενα πορίσματα συγκεκριμένα του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση και του πρώην Εισαγγελέα ΑΠ Κωνσταντίνου Τζαβέλα –οι οποίοι πριν από αυτόν είχαν απορρίψει την ανάσυρση της δικογραφίας- υποστηρίζοντας πως τα πορίσματα αυτά αποτελούν «οιονεί δεδικασμένο».

Ο Παπαδόπουλος, που υπήρξε θύμα των υποκλοπών, είχε υποβάλλει τη μήνυση την 1η Σεπτεμβρίου ζητώντας να διερευνηθούν κακουργηματικές πράξεις που σχετίζονται με την παραβίαση του απορρήτου των συνομιλιών, την σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και την κατασκοπεία, αναφορικά με τους Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιου, Ιωάννη Λαβράνου και Σάρα Χάμου. Οι τελευταίοι έχουν καταδικαστεί σε πρώτο βαθμό από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Ωστόσο, ο Ευάγγελος Μπακέλας έθεσε τη μήνυση στο αρχείο, κρίνοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση της έρευνας, επειδή δεν προέκυψαν –όπως είπε- νέα στοιχεία που να μην έχουν ήδη εξεταστεί από τις εισαγγελικές αρχές. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, δεν αρκεί η ιδιότητα κάποιου από μόνη της, όπως στην προκειμένη περίπτωση, του εν ενεργεία στην ΕΥΠ στελέχους Γιάννη Παπαδόπουλου, για να θεμελιώσει έρευνα για ενδεχόμενη κατασκοπεία.

«Υπάρχει εκκρεμοδικία»

Ως προς τη μήνυση Παπαδόπουλου κατά των τεσσάρων που έχουν καταδικαστεί σε βαρύτατες ποινές (126 χρόνια ο καθένας) για τις υποκλοπές, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, καταλήγει σε αρχειοθέτηση και αυτής της πτυχής της μήνυσης καθώς υπάρχει εκκρεμοδικία, δηλαδή η υπόθεση για τους τέσσερις είναι ανοικτή με δίκη σε δεύτερο βαθμό και η καταδίκη τους δεν είναι αμετάκλητη.

Αναλυτικά, το πόρισμα του κ. Μπακέλα αναφέρει:

«Η από 1-9-2026 μήνυση τέθηκε στο αρχείο ,κατ’ άρθρο 43 παρ.3 ΚΠΔ, ως αστήρικτη στο νόμο.

Συγκεκριμένα:

i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαν αυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα), υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις, δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων , ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι:

α) για τις δύο παραπάνω πράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος των παθόντων – χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων, που αναφέρονται στο σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και

β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη.

Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.

Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).

ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό ΒΜ 2425/2025 και ΒΜ 853/26-02-2026 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες – χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή ……………, αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία

iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται «οιονεί δεδικασμένο», που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο, δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.

iv. Τέλος, όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ 17-11-2026 από directNEWS.gr πηγή: documentonews.gr


Τελευταία Δικαστικά