Για την ελληνική Δικαιοσύνη η τύχη ενός ανθρώπου που αντιμετωπίζει τη μέγιστη των ποινών μπορεί να κριθεί μέσα σε χρόνο που δεν επαρκεί ούτε για την ανάγνωση των πρώτων σελίδων μιας δικογραφίας. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), το οποίο εξαιτίας των εγχώριων τακτικών καταδίκασε τη Ελλάδα για πολλοστή φορά για κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Το χρονικό μιας προδιαγεγραμμένης καταδίκης

Η υπόθεση του Kledi Selami, ο οποίος βρέθηκε ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αιγαίου κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία, αναδεικνύει τις παθογένειες ενός συστήματος που συχνά θυσιάζει την ουσία της υπεράσπισης στον βωμό της δικονομικής ταχύτητας.

Ο Selami προσήλθε στο δικαστήριο χωρίς συνήγορο και χωρίς να γνωρίζει την ελληνική γλώσσα. Όταν το αίτημά του για αναβολή απορρίφθηκε, το δικαστήριο προχώρησε στον αυτεπάγγελτο διορισμό δικηγόρου, διακόπτοντας τη συνεδρίαση για μόλις μία ώρα. Μέσα σε αυτά τα 60 λεπτά, ο κατηγορούμενος έπρεπε να γνωρίσει τη συνήγορό του, να επικοινωνήσουν μέσω διερμηνέα και να αναπτύξουν υπερασπιστική γραμμή. Και παρά το προφανές ανέφικτο της προετοιμασίας επί της ουσίας , η διαδικασία συνεχίστηκε κανονικά και ως ήταν φυσικό επακόλουθο η πρωτόδικη ποινή των ισοβίων απλώς επικυρώθηκε από το Εφετείο.

Το «όχι» του Αρείου Πάγου και η προσφυγή στο Στρασβούργο

Ο Selami πριν αναζητήσει δικαίωση διεθνώς προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, καταγγέλλοντας τη διαδικασία ως προσχηματική. Το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, ωστόσο, απέρριψε την αίτηση αναίρεσης καθώς στο σκεπτικό του έκρινε ότι το Εφετείο δεν είχε υποχρέωση να δώσει περισσότερο χρόνο, εφόσον ούτε ο κατηγορούμενος ούτε η διορισμένη δικηγόρος του το ζήτησαν ρητά εκείνη τη στιγμή.

Καταπέλτης η απόφαση «Selami κατά Ελλάδας»

Η απόφαση όμως αυτή του Αρείου Πάγου προσέκρουσε πάνω στην νομική υπεροχή του ΕΔΔΑ στις 10 Φεβρουαρίου 2026, το οποίο ήρθε να ανατρέψει πλήρως τα δεδομένα, λειτουργώντας ως νομολογία καταπέλτης κατά των ελληνικών χειρισμών. Το Στρασβούργο απέρριψε το επιχείρημα του Αρείου Πάγου ότι «η δικηγόρος δεν διαμαρτυρήθηκε», υπογραμμίζοντας τα εξής:

Αυτεπάγγελτη μέριμνα: Ο πρόεδρος του δικαστηρίου οφείλει να διασφαλίζει την αποτελεσματική υπεράσπιση, ακόμη και αν ο δικηγόρος σιωπά. Είναι ευθύνη του δικαστή να αντιληφθεί ότι μία ώρα δεν επαρκεί για μια δίκη ισοβίων με εμπόδιο γλώσσας.

Ουσιαστική, όχι τυπική υπεράσπιση: Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση (ΕΣΔΑ) απαιτεί η νομική συνδρομή να είναι έμπρακτη και όχι μια τυπική παρουσία στα χαρτιά.

Η επόμενη μέρα: Επανάληψη της δίκης

Η καταδίκη της Ελλάδας για παραβίαση του Άρθρου 6 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) δεν είναι απλώς μια ηθική δικαίωση. Σύμφωνα με το άρθρο 525 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η απόφαση αυτή ανοίγει τον δρόμο για την επανάληψη της διαδικασίας.

Με την κατάθεση σχετικής αίτησης, η καταδίκη σε ισόβια ακυρώνεται στην πράξη και ο Selami θα καθίσει ξανά στο εδώλιο, αυτή τη φορά με τη δυνατότητα μιας πραγματικής υπεράσπισης. Η υπόθεση αυτή αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα προς την ελληνική Δικαιοσύνη ότι οι «συνοπτικές» διαδικασίες, όταν διακυβεύεται η ελευθερία ενός ανθρώπου, δεν έχουν θέση σε ένα κράτος δικαίου.

ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ 27-2-2026 από dircetNEWS.gr πηγή:documentonews.gr